Kurs coachingu – konieczność czy zbyteczne działanie?

Coaching to proces, który coraz częściej pojawia się przy okazji szkoleń, warsztatów przeprowadzanych w ośrodkach pracy, w szkołach czy na uczelniach. Jaka jest jego definicja? Zakłada ona, że coaching jest jedną z zasadniczych metod rozwoju każdego człowieka w różnych sferach jego życia i działania. Popularność tego procesu rośnie z roku na rok i nie dotyczy już tylko grup, ale także sprawdza się w przypadku osób indywidualnych.

Co oznacza słowo coach? Szukając źródeł tego słowa odnajdujemy kilka znaczeń w języku angielskim – kareta, trener, autokar. W wieku XIX i XX określenia stosowano do opisu trenera sportowego, który specjalizował się z takich dyscyplinach jak golf, jazda konna czy tenis. Ponieważ są to dyscypliny nie tylko elitarne, ale także takie, które wymagają właściwego przygotowania zawodników i nie chodzi tylko o fizyczną kondycję, ale także o nastawienie psychiczne. W takim przypadku trener staje się mentorem dla sportowca, który pomaga mu pokonywać psychiczne bariery. Współcześnie termin coach został przeniesiony także na inne dyscypliny sportowe np. piłkę nożną, ale zdarza się także, że swojego coacha posiadają np. zespoły muzyczne, aktorzy, a więc ludzie kultury i sztuki.

Coaching – czym jest?

Chcąc ogólnie zdefiniować słowo coaching i wyjaśnić, z czym się wiąże, można powiedzieć, że jest systemem, który pomaga ludziom w byciu lepszym pracownikiem, sportowcem, rodzicem czy nawet człowiekiem. Coaching ma na celu poprawę komunikacji, określenie konkretnych celów i sposobów ich osiągania. Zadaniem coacha jest znalezienie dla konkretnej grupy osób sposobu na szybsze, łatwiejsze i efektywniejsze działanie w danej dziedzinie. To proces, który jest zorientowany na błyskawiczny i pewny rezultat. Chodzi oto, aby znaleźć sposób na dotarcie z jednej sytuacji do drugiej, ze stanu obecnego do stanu pożądanego.

Idąc na kurs coachingu możemy dowiedzieć się jak osiągnąć nowe rezultaty w eleganckiej formie. Mogą to być rezultaty z różnych sfer naszego życia, a więc rezultaty: zawodowe, biznesowe, ale i prywatne. W trakcie kursu może się okazać, że istnieją cele planowane i nieplanowane, te drugie pojawią się w trakcie szkolenia, ponieważ mogą być ukryte w naszym potencjale. Co ważne dla coachingu to, że wychodzi poza stereotypy i standardowe ramy działania, ponieważ chodzi o stworzenie nowej wizji siebie. Jest to nie tylko rozwój organizacyjny, ale także osobisty, który będzie wspierał relacje i wydajność naszych działań.

Coaching nie ma końca. Ponieważ w myśl powiedzenia, że człowiek uczy się przez całe życie, podobnie jest z doskonaleniem siebie. Naszą rzeczywistość i świat, który nas otacza kreujemy przez całe życie. Bardzo często w trakcie kursu okazuje się, że coaching odkrywa w nas nowe pokłady energii, nowe wizje i cele. Coaching dzieli się na pozytywny i negatywny – oba systemy prowadzą do wzrostu. Jednak w coachingu profesjonalnym najczęściej jest stosowany coaching pozytywny.

Na czym polega coaching? Przede wszystkim opiera się na specjalnie poprowadzonej rozmowie, która jest nastawiona na cel klienta, a także na zadawaniu odpowiednich pytań. Chodzi o to, aby rozmawiać tak, aby w trakcie takiej rozmowy rozmówca zdał sobie sprawę, że jego przekonania wymagają zmian. Do wniosków każdy powinien dochodzić sam. Profesjonalny coaching bazuje tylko na jednej sferze życia i nie powinien dotykać sfery duchowej.

Czy każdy może zostać coachem? Oczywiście potrzebne są predyspozycje do tego, aby umiejętnie prowadzić trening. Przygotowując się do bycia coachem można wspierać się poradnikami, które ułatwią rozpoznawanie np. problemu u danej osoby czy grupy osób. Warto także zainwestować w książki, które przybliżą ideę tego systemu. Bycie dobrym coachem oznacza praktykę nabytą nie tylko na szkoleniach, ale i w pracy z ludźmi. Jednak każda praktyka powinna być oparta na wiedzy, którą można zdobyć czytając przewodniki, poradniki innych coachów, którzy dzielą się w nich swoim doświadczeniem. W biblioteczce każdego trenera powinny się również znaleźć książki z psychologii, inteligencji emocjonalnej. Jest to zawód, który wymaga ciągłego doskonalenia, doszkalania, a w tym może pomóc fachowa i merytorycznie poprawna literatura.